«Քաղաքակրթության օրրանը» վտանգի տակ է՝ վերածվելու անշունչ անապատի, և որոշ քրիստոնյաներ համոզված են, որ Աստվածաշունչը դա կանխատեսել է նախապես։ Հզոր Եփրատը՝ առաջին մարդկային քաղաքակրթություններին կյանք տված լեգենդար ջրային զարկերակը, սարսափելի արագությամբ նոսրանում է։ Սա հավատացյալների շրջանում, որոնք սպասում են աշխարհի վերջը, նոր մտահոգությունների ալիք է առաջացնում․ նրանք տեղի ունեցողում տեսնում են Հովհաննես Աստվածաբանի Հայտնության մեջ եղած ապոկալիպտիկ մարգարեության իրագործումը։
Մոտ 2900 կմ երկարությամբ հայտնի գետը սկիզբ է առնում Թուրքիայի արևելյան լեռներում, հոսում է Սիրիայի և Իրաքի միջով՝ հատելով հին Պտղաբեր կիսալուսինը, նախքան Տիգրիսի հետ միանալը և Պարսից ծոց թափվելը։ Այժմ, երբ ջրի մակարդակը արագորեն իջնում է, բիբլիական մարգարեությունների հետազոտողները ահազանգում են՝ հղում անելով Հայտնության սարսափեցնող հատվածին (16:12)․
«Վեցերորդ հրեշտակը իր բաժակը թափեց մեծ Եփրատ գետի վրա, և դրա ջուրը ցամաքեց, որպեսզի պատրաստ լինի ճանապարհը արևածագից եկող թագավորների համար»։
Քրիստոնյաների սերունդները այս համարն ընկալել են որպես նախանշան, որ գետի չորացած հունը կբացի ճանապարհը դեպի Արմագեդոն տանող հսկայական արևելյան բանակի համար՝ աղետալի բախում, որը, ըստ հավատալիքների, նախորդում է Հիսուս Քրիստոսի Երկրորդ գալստյանը։ Եփրատը հիշատակվում է նաև Հին Կտակարանում։ Երեմիա մարգարեի գրքում (50:38) կա այս նախազգուշացումը․ «Ջուրերին երաշտ գցեցեք, և դրանք կցամաքեն»։
ԷԿՈԼՈԳԻԱԿԱՆ ԱՂԵՏ՝ ՈՒՂԻՂ ԵԹԵՐՈՒՄ
Սակայն ժամանակակից ճգնաժամի արմատները ավելի շուտ թաքնված են բնապահպանական աղետի, քան աստվածային ցասման մեջ։ NASA-ի 2013 թվականի զեկույցում նշվում է, որ Տիգրիս և Եփրատ գետերի ավազանները 2003-ից 2009 թվականների ընթացքում կորցրել են ապշեցուցիչ 117 միլիոն ակր-ֆուտ քաղցրահամ ջուր՝ ծավալ, որը համադրելի է Մեռյալ ծովի հետ։ Հետազոտողները դրա համար մեղադրում են ստորերկրյա ջրերի ինտենսիվ պոմպային արդյունահանումը, որը սրվում է կլիմայի փոփոխության հետ կապված ուժգնացող երաշտներով։
Փորձագետները զգուշացնում են, որ իրավիճակը կարող է էլ ավելի վատանալ։ Իրաքի ջրային ռեսուրսների նախարարության ներկայացուցիչները հայտարարել են, որ Եփրատը կարող է ամբողջովին ցամաքել մինչև 2040 թվականը, եթե արմատական միջոցներ չձեռնարկվեն։ Հետևանքներն արդեն աղետալի են այն համայնքների համար, որոնք հազարավոր տարիներ կախված են եղել գետից․ բերքի ձախողում, ջրի աղտոտում և հիվանդությունների բռնկումներ։
