ՏԱՐԱԾԱՇՐՋԱՆԻ ԳԼԽԱՎՈՐ ԱԿԱՆԸ
Մեր թանկագին կապիտուլյանտը («կապիտուլյանտը» քաղաքական տերմին է, որը նշանակում է փորձագետների կողմից որպես փաստացի կապիտուլյացիա գնահատված փաստաթուղթ ստորագրած մարդ) Լիտվայի հայ համայնքի ներկայացուցիչների հետ հանդիպման ժամանակ կրկին խոսում էր այն մասին, թե մտադիր է խաղաղության դարաշրջան բացել տարածաշրջանում (!). մտքի մասշտաբայնությունը նրա ուժեղ կողմն է: Բայց, ասում էր մեր վարչապետը, դժվար գործ է դա, քանի որ ականները շատ են…
Վերջին պնդումը ճիշտ է, պարզապես Փաշինյանը չհստակեցրեց, որ ընդհանուր առմամբ տարածաշրջանի և առանձնապես Հայաստանի խաղաղ զարգացման տակ գլխավոր ականը դրվել է 2018 թվականին, երբ ինքը եկավ իշխանության։ Հենց ինքը՝ Փաշինյանը դանդաղ գործողության ական դարձավ Հայաստանի համար։ Թեպետ, ինչո՞ւ դանդաղ։ Շատ էլ արագ գործողություն՝ ի պատիվ Փաշինյանի։ Երեք տարվա ընթացքում կարողանալ այդպես փլուզել բանակը, անվտանգության կառույցները, պետական ինստիտուտները, հազարավոր կյանքեր կործանել պատերազմում, հանձնել Արցախի տարածքները…
Այսօր մենք ասես նստած լինենք վառոդի տակառին։ Նկատե՞լ եք, ամեն անգամ, երբ մեր վարչապետն ինչ-որ տեղ է մեկնում, փորձագիտական հանրության մոտ թեթև խուճապ է սկսվում, ընդ որում՝ նույնիսկ իշխանամետ դիտորդների. հանկարծ նորից ինչ-որ պատուհաս չբերի գլխներիս։
Ահավասիկ այս անգամ Փաշինյանին պետք էր շտապ մեկնել Լիտվա, որպեսզի այնտեղ սկսեր արդարանալ Ալիևի առջև այն առնչությամբ, որ Ադրբեջանի նախագահին ինքը հանձնել է ականադաշտերի լավ, նորմալ քարտեզներ, այնպես չէ, թե ճիշտ քարտեզները պահել է, իսկ Ալիևին խոտան դեմ տվել... Ինչպիսիք որ կային, դրանք էլ փոխանցել եմ, Ալիևի առաջ արդարանում էր Փաշինյանը Լիտվայում, երևի նկատի ունենալով, որ եթե ականադաշտերի քարտեզների մեջ ինչ-որ բան այն չէ, ապա կրկին Քոչարյանն ու Սարգսյանն են մեղավոր, ինքն ի՞նչ կապ ունի։ Բացի այդ, Փաշինյանը Լիտվայի հայ համայնքի ներկայացուցիչներին ասաց նաև, որ Ալիևի հետ իրենց գալիք հանդիպմանը իր հետ կտանի մնացած քարտեզները և կոչ արեց Ալիևին իր հետ բերել հայ գերիներին, շատ լավ իմանալով, որ Ադրբեջանի նախագահը դա չի անի:
Ինչպես երեկ նշեց Ռոբերտ Քոչարյանը, երբ Ալիև-Փաշինյան հանդիպումը տեղի ունենա, դա կլինի խաղ մեկ դարպասի ուղղությամբ։ Կամ՝ ձևակերպենք այլ կերպ. հանդիպում, որի ժամանակ Ալիևը կպահանջի, իսկ Փաշինյանը կխնդրի, քողարկելով իր խնդրանքները բառախաղով։ Նա դրա վարպետն է։
Բացի այդ, Ռ.Քոչարյանն ասաց լրագրողներին, որ Փաշինյանի շնորհիվ Հայաստանն արդեն ոչ թե սուբյեկտ է իրեն առնչվող բանակցություններում, այլ օբյեկտ, քանի որ Հայաստանի և Արցախի ճակատագրին վերաբերող հարցերը լուծվում են որտեղ ասես, բայց ոչ Երևանում։ Ճիշտ է. արագ գործողության ականի պայթյունի արդյունքը դարձավ այն, որ Հայաստանի և Արցախի հետագա ճակատագրին վերաբերող հարցերը քննարկում են Պուտինն ու Էրդողանը, Սյունիքի տարածքով «միջանցքի» ճակատագիրը քննարկում են Թեհրանում ու Փարիզում, Վաշինգտոնում և Բաքվում, Լոնդոնում ու Թել Ավիվում... Բայց ոչ Երևանում։
Եվ, դատելով ամենից, Փաշինյանը, ինչպես որ ռուսների վրա է բարդել պատասխանատվությունն Արցախի անվտանգության համար, այնպես էլ հիմա մտադիր է Սյունիքի անվտանգության պատասխանատվությունը բարդել Իրանի վրա։ Թեհրանը, ամենայն հավանականությամբ, կհաղթահարի խնդիրը։ Հուսով ենք, քանզի նույն Փաշինյանը Լիտվայից վստահեցրեց իրանցիներին, որ երբեք չի մասնակցի Իրանի դեմ որևէ դավադրության։ Խոստացավ Փաշինյանը։
Միգուցե այս հարցում նրան կարելի է հավատալ։ Չէ՞ որ ինքն անձամբ արդեն այլ առաջնահերթություններ ունի։ Նա այսօր ցնծության մեջ է, որ իր փայն է ստացել Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատից։ Իրականացավ Փաշինյանի երազանքը, կառավարությանը նվիրեցին բաժնետոմսերի 25%-ը, որոնց տնօրինելու է իր աշխատակազմը... Պետական մակարդակով ռեյդերական զավթում հիշեցնող գործարք։
Ճիշտ է, Փաշինյանն ընդ որում բազում խոստումներ տվեց։ Օրինակ, թե պղնձաձուլական գործարան կկառուցի։ Դա ասում է մի մարդը, որի կկարողությունների բարձրակետը ասֆալտ փռելն է։ Եվ նրա ասածը հիշեցրեց այն խոսակցությունը, որը տեղի է ունեցել դեռևս 2018-ին, երբ Փաշինյանը սկսեց արշավն ընդդեմ Ռոբերտ Քոչարյանի։ Փաշինյանի կողմնակիցներից մեկը՝ բավական բարձր պետական կառույցի ներկայացուցիչ, այն ժամանակ ասում էր ինձ, թե իբր՝ հետո՞ ինչ, որ Քոչարյանի օրոք կառուցվել է Իրան-Հայաստան գազատարը... Իսկ այ Փաշինյանը ուր որ է նավթավերամշակման գործարան է կառուցելու Մեղրիում։
Ես սկզբում մտածեցի, թե այդ պարոնն այդպես նուրբ կատակում է։ Բայց ոչ, տեսնում եմ՝ լուրջ է ասում։ Եվ կարծես թե ջերմություն էլ չունի։ Շատ տխրեցի այն ժամանակ, պատասխանեցի միայն, որ երբ դա տեղի ունենա, ես առաջինը «բրավո» կգոչեմ Փաշինյանին։ Ահավասիկ սպասում եմ։
ПОСЛЕДНИЕ ОТ АВТОРА
-
2025-04-03 13:26
По выборам в Гюмри. Понятна радость победы над «Гражданским договором». Вдвойне понятна радость команды Вардана Гукасяна и всех, кто его поддерживал: их лидер набрал больше всех голосов из числа оппозиционных кандидатов и потому рассчитывает, что остальные кандидаты его поддержат и он станет градоначальником. Все правильно. Но, представляется, не совсем правильно в эйфории от общей, именно общей, победы оппозиции над «Гражданским договором», требовать от занявшего по итогу третье место кандидата от оппозиции Мартуна Григоряна, чтобы он сейчас, немедленно, принес заверения в своей готовности отдать голоса своей команды Вардану Гукасяну и, тем более, сделал это заявление в той форме, в какой от него это требуют…
-
2025-04-03 09:17
Наш парламент недавно принял во втором чтении законопроект «О начале процесса членства Армении в Европейском Союзе». Хотя все понимают, что в ЕС к этому стремлению относятся постольку-поскольку и что в обозримом будущем такой перспективы просто нет. Но Никол Воваевич и команда аргументировали, что, дескать, лучше поддержать инициативу в парламенте, иначе общественные организации инициируют референдум и наберут 300 тысяч голосов… Гюмри показал, что этот довод не более чем очередная манипуляция правящей команды.
-
2025-04-01 09:53
Выборы в Гюмри и Паракаре дают старт последнему этапу отстранения от власти в Армении «Гражданского договора». Главное, что показали эти выборы: кардинальная смена общественных настроений.
-
2025-03-31 09:20
Все-таки Всемирная паутина – полезная вещь: напоминает, что политики говорили и делали раньше. И вот паутина напомнила, как перед камерами Никол Пашинян отвечает на вопрос о том, что является самым большим достижением Армении за 30 лет, а сделана запись 20 февраля 2018 года… Что отвечает Никол? Он говорит, что самым большим достижением была победа в карабахской войне…
ПОСЛЕДНЕЕ ПО ТЕМЕ
-
2022-05-02 19:27
Սերժ Սարգսյանի հրաժարականը վերջի՞նն էր Երևանը վերածվել է ոստիկանական մեծ բաժանմունքի. յուրաքանչյուր 100 մետրը մեկ անցորդները բախվում են ոստիկանների և քաղաքացիներին բաժանմունքներ տեղափոխելու համար նախատեսված միկրոավտոբուսների կուտակումների։ Այդ ավտոբուսներում մարդկանց ենթարկում են ծեծի ու նվաստացումների։ 2011թ.-ին Հայաստանի խորհրդարանն ընդունել է աշխարհի ամենաառաջադեմ (եվրոպացի փորձագետների գնահատմամբ) օրենքներից մեկը՝ հավաքների, հանրահավաքների և երթերի քաղաքացիների իրավունքի մասին: Օրենքում ամրագրված է նույնիսկ չարտոնված ակցիաներին ոստիկանության միջամտության արգելքը, եթե դրանք խաղաղ բնույթ են կրում։
-
ԿՅԱՆՔԻ ՏԵՐԵՐԸ, ԿԱՄ՝ ՄԱՅՐԱՔԱՂԱՔԱՅԻՆ ՄՈՆՈԼԻՏ. ՓԱՇԻՆՅԱՆԸ ՍԿՍԵԼ Է ՆԱԽԱՊԱՏՐԱՍՏՎԵԼ 2023-Ի ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻՆ2022-03-31 17:36
Փաշինյանը ձևավորում է իր սեփական օլիգարխիան՝ մայրաքաղաքի ընտրությունների հեռանկարով Հայտնի է, որ խոշոր գործարարներ Սամվել Ալեքսանյանը, Խաչատուր Սուքիասյանը և Գագիկ Ծառուկյանը վերահսկում են Երևանի վարչական խոշոր միավորները։
-
2022-03-16 18:14
Ինչո՞ւ Տավուշի մարզպետը չի արձագանքում տեղի բնակիչների բողոքներին Եթե նախկին օմբուդսմեն Արման Թաթոյանը չահազանգեր, մայրաքաղաքի հասարակայնությունը դժվար թե իմանար, որ Սյունիքում կառուցվող նոր հիմնական ճանապարհի հատվածները, որը կոչված է դառնալու Կապան–Ճակատեն ճանապարհի այլընտրանքը, նույնպես լինելու են ադրբեջանցիների վերահսկողության տակ:
-
2022-02-22 21:00
Պախարակում՝ առանց փաստարկների և ապացույցների Անդրանիկ Քոչարյանը, ոչ դես, ոչ դեն, հայտարարեց, որ քննիչ հանձնաժողովը 44-օրյա պատերազմի հանգամանքների ուսումնասիրությունը սկսելու է բանակցային ժառանգությունից, որպեսզի բացահայտի այն պատճառները, որոնք հնարավոր են դարձրել թուրք-ադրբեջանական ագրեսիան Արցախի Հանրապետության դեմ: Նրա խոսքերով, հանձնաժողովի աշխատանքը բոյկոտելու որոշումը ընդդիմադիր պատգամավորներին թելադրված է «երկու հոգու» կողմից։ 4 տարի անց վարչախումբն առաջվա պես շարժվում է Ռոբերտ Քոչարյանին և Սերժ Սարգսյանին համակարգված կերպով վարկաբեկելու ուղեգծով։