Последние новости

ԻՐԱՎԱԿԱՆ ՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ԻՐԱՎՈՒՆՔԻ ԳԵՐԱԿԱՅՈՒԹՅԱՆ ՀՈԳԵՀԱՆԳԻՍՏԸ

Տարակուսելի է այն զարմանքն ու վրդովմունքը, որը հանկարծ սկսել են արտահայտել որոշ իրավապաշտպաններ և քաղաքական գործիչներ՝ կապված դատավոր Բախշիյանի քաղաքական հետապնդման և ԲԴԽ-ի կամայական որոշման հետ։ Լեթարգիական քնի մեջ գտնվող մեր քաղհասարակությանն արժե հիշեցնել, որ Մայր օրենքի տոտալ խախտումներն սկսվել են շատ ավելի վաղուց՝ առնվազն 2019-ի մայիսի 20-ից, երբ դատարանների ելումուտն արգելափակվեց, Սահմանադրական դատարանի գործունեության նկատմամբ էլ գործադիրը որդեգրեց կոշտ միջամտության գործելակերպը։ Այս ակտն արդեն իսկ իրավական պետության և իրավունքի գերակայության հոգեհանգիստն էր, և վստահաբար՝ իշխանափոխությունից հետո պետք է Փաշինյանի այս քայլերին տրվի պատշաճ իրավական գնահատական։

Իրականում՝ 44-օրյա պատերազմում մեր պարտությունը, որքան էլ տարօրինակ կարող է թվալ, սկսվեց հենց այդ, առաջին հայացքից անմեղ իրավախախտմամբ, երբ Սահմանադրությունը մնաց բացարձակ անպաշտպան, և որևէ մեկը, առաջին հերթին՝ նախագահը, նրան երաշխավոր չեղավ։ Բարձր դատարանի և առհասարակ դատական համակարգի դեմ հարձակումներ սկսելու համար պատրվակ էր պետք, այդպիսին դարձավ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի խափանման միջոցի փոփոխությունը։ Հիմա արդեն ակնհայտ է, որ բացի մարտավարական խնդիր լուծելուց՝ Փաշինյանն այդպիսով հեռուն գնացող նպատակ էլ ուներ՝ ապահովել իր գրպանային մեծամասնությունը Սահմանադրական դատարանում՝ Ադրբեջանի հետ խաղաղության, սահմանազատման, ապաշրջափակման կամ ցանկացած այլ պայմանագիր անարգել դակելու համար։

Այս ֆոնին առավել քան մտահոգիչ է ընդդիմադիր երկու խմբակցությունների մի շարք պատգամավորների պասիվությունը, կրավորական կեցվածքը, երբ պիտի, իրենց իսկ խոստման համաձայն, օր ու արև չտային իշխանությանը։ Իհարկե, պատգամավորը կաշկանդված չէ հրամայական մանդատով և առաջնորդվում է իր խղճով ու համոզմունքներով, սակայն այդ համոզմունքները պետք է որ սկզբունքորեն տարբերվեն իշխանական ուղեգծից։ Այլապես նրանք կվերածվեն ժամանակին ԼՀԿ խմբակցությունը լքած Արման Բաբաջանյանի, որի խնդիրն այդ փուլում, փաստորեն, Սահմանադրական դատարանի դեմ իշխանական արշավը լայնորեն սպասարկելն էր։ Ընդ որում, ուշագրավ է, որ Բաբաջանյանի հեռացումը խմբակցությունից ՔՊ-ի համար խնդրահարույց չէր, սակայն երբ պատերազմից հետո իրենց մի քանի կուսակիցներ լքեցին խմբակցությունը, Փաշինյանը նրանց հարցնում էր՝ ո՞վ է ձեզ տվել այդ մանդատը, ո՞ւմ եք ներկայացնում դրանով։

Իրապես օրախնդիր հարցերով, ասենք՝ ԲԴԽ-ի և արդարադատության նախարարի հակաիրավական վարքագծով, արդարամիտ դատավորների նկատմամբ հետապնդումներով, և կամ էլ սահմանամերձ ու սահմանապահ համայնքների բնակիչների խախտված իրավունքների վերականգնմամբ, զբաղվում է խիստ նեղ շրջանակ՝ մարդու իրավունքների գործող պաշտպանը, որոշ ընդդիմադիր պատգամավորներ և հատուկենտ իրավապաշտպաններ ու փաստաբաններ։ Որոշ հասարակական գործիչներ, չնայած դա իրենց իրավասությունը չէ, շատ ավելի մտահոգ ու նախաձեռնող են համակարգային իրավական ամենաթողության հարցով, քան նույնիսկ ընդդիմադիր քաղաքական շրջանակները։ Դե իսկ իշխանության շարքերի մասին խոսելն ավելորդ է, այնտեղ կա բացառապես մեկ օրակարգային հարց՝ հնարավորինս ակնառու ցույց տալ սեփական նվիրվածությունն ու հավատարմությունը Փաշինյանին և ոչ թե պետությանը։

    ПОСЛЕДНИЕ ОТ АВТОРА

    • БЕССЛАВНАЯ ДИПЛОМАТИЯ И УНИЧТОЖЕННЫЙ СУВЕРЕНИТЕТ
      2022-02-28 10:26
      1830

      Кто сегодня помнит, что именно наобещал с приходом к власти Пашинян в сфере внешней политики и дипломатии в числе множества других  популистских обещаний социально-экономического характера? Выяснилось, в  Министерстве иностранных дел, так же, как и в других сферах, не только растеряны многолетние институциональные традиции, но и дипломатическая служба и межгосударственные контакты стали предметом насмешек. Все это более чем наглядно было продемонстрировано в течение всей 44-дневной войны и после ее окончания – по сей день. Тогда как именно в этот критический период необходима была неустанная внешнеполитическая работа.

    • К НАЦИОНАЛЬНОМУ ПРОБУЖДЕНИЮ – ЧЕРЕЗ ПАМЯТЬ И ЕРАБЛУР
      2022-02-24 13:26
      2111

      Провал правящим большинством проекта заявления, осуждающего «Шушинскую декларацию», - отнюдь не экстраординарный и вполне ожидаемый шаг. Куда более удивительным было бы обратное, поскольку не изменились ни Турция с Азербайджаном, ни наши власти. Армянская дипломатия, в том числе и парламентская, сегодня настолько беззубая и услужливая, что не может позволить себе даже обсудить, а уж тем более - осудить очевидно антиармянский документ. Только заслужившие звание национального героя Азербайджана деятели могут обосновать свой отказ так, как это несколько дней назад сделали члены правящей ГД на заседании комиссии НС по внешним связям.

    • КОНСЕНСУС ВОКРУГ КРУШЕНИЯ НАЦИОНАЛЬНЫХ ЧАЯНИЙ?
      2022-02-24 10:29
      2818

      Кто испытывает боль от потерь в войне? Власть, оппозиция, национальная элита или весь народ? Может, никто? Если бы мы ощущали общую боль утраты, вряд ли после такого тяжелого поражения проявили бы столь недопустимое национальное равнодушие и игнорировали  постоянные предупреждения и угрозы. Народ, осознающий потерю, не пошел бы за виновным в ней, не поверил бы более его лжи, сориентировался бы, наконец, что для него важнее: ненависть к предыдущим властям или любовь к государству и Родине.

    • СУДЕБНАЯ СИСТЕМА: НАШ ПОЗОР И НАША СОВЕСТЬ
      2022-02-22 10:57
      1379

      Системный государственный кризис в стране власти пытаются замаскировать фрагментарными решениями и реформами, приправив их завесой своей легитимности. Тезисы Пашиняна о собственной легитимности на самом деле, конечно же, надуманны и ничтожны, поскольку его решения - от кадровой политики до отраслевых реформ - не сопровождаются публичными обсуждениями.






    ПОСЛЕДНЕЕ ПО ТЕМЕ