Փաշինյանը զանգահարել է Պուտինին՝ «Եվգենի Օնեգին»-ը կարդալուց հետո։ Որոշել է, հավանաբար, թե հիմա արդեն լիովին հասկանում է առեղծվածային ռուսական հոգին:
ԲԱՑԻ ԱՅԴ, ՊԵՏՔ Է ՀԻՇԵԼ ՆԱԽԸՆՏՐԱԿԱՆ ԽՈՍՏՈՒՄՆԵՐԻ ՄԱՍԻՆ։ Դե, երբ խոստացավ, որ ընտրություններից հետո ԵԱՏՄ-ի հետ կապված բոլոր խնդիրները կլուծի։ Իբր՝ այնտեղ բացարձակապես ոչ մի խնդիր չունի, քանի որ ինքը՝ Փաշինյանը, ի տարբերություն մյուս առաջնորդների, ԵԱՏՄ-ում ներկայացված է միանգամից երկու ձևաչափով. և՛ որպես պետության ղեկավար, և՛ կառավարության ղեկավար։ Դրա համար էլ մեծ բան չէ իր՝ Փաշինյանի համար. նայել ԵԱՏՄ անդամ երկրների ղեկավարների աչքերին։
Դե ահա, ընտրություններն ավարտվեցին, Ռուսաստանի հետ խնդիրներն ավելացան։ Ստիպված էր գնալ Եկատերինբուրգ՝ Միշուստինի մոտ։ Նայել նրա աչքերին: Նայեց։ Վերադարձավ, ասաց, թե ինչ-որ բանի շուրջ պայմանավորվել է, բայց դեռ չի ասի, այլ կասի այն ժամանակ, երբ բոլորը տեսնեն դրական արդյունքները։
Հետևանքներն առանձնապես սպասեցնել չտվեցին։ Բայց ավելի շուտ՝ բացասական: Հիմա արդեն խնդիրներ կան հայկական կաթնամթերքի Ռուսաստան արտահանման հետ կապված։ Դե, խնդիր ասած… Պարզապես չկա հիմա այդ արտահանումը: Ճիշտ է, կա եվրահանձնակատար Մարթա Կոսը, որը սիրում է հայկական ծիրանից ջեմ պատրաստել, որպեսզի մթերքը իզուր չկորչի, բայց փաստ չէ, թե նրան պանրի մեծ պաշարներ են պետք… Ահավասիկ Փաշինյանը զանգահարեց Պուտինին։
Անկեղծ ասած, և՛ Հայաստանի կառավարության մամլո ծառայության հաղորդագրությունը, և՛ Կրեմլի մամլո ծառայության հաղորդագրությունը ծաղր են դիտվում Փաշինյանի նկատմամբ։ Այն պատճառով, որ հաղորդագրություններից ոչ մեկում ոչինչ չի ասվում այն մասին, թե Պուտինը շնորհավորել է Փաշինյանին ընտրություններում հաղթանակի կապակցությամբ։ Այ այդպես. չի շնորհավորել, ու վերջ, և բոլորին էլ հասկանալի է, որ դա է զրույցի հիմնական արդյունքը: Փաշինյանի համար՝ դժվար թե ուրախալի։
Պուտինը ազնիվ չի համարում Փաշինյանի հաղթանակը։ Ինչո՞ւ այդքան դաժան: Դժվար չէ հասկանալ, եթե մեկ անգամ ևս լսենք Պուտինի զրույցը Փաշինյանի հետ այս տարվա ապրիլի 1-ին, երբ Հայաստանի վարչապետը չգտավ ավելի լավ բան, քան ինչ-որ բան բացատրել ՌԴ նախագահին այն մասին, թե ինչ ֆանտաստիկ ժողովրդավարություն է Հայաստանում…
Դե, իսկ հետո օգտակար կլինի դիտել ընտրարշավի պատկերը, Երբ Փաշինյանը սպառնում էր ոչնչացնել իր ընդդիմախոսներին։ Իսկ ընտրություններից հետո «հանկարծ» պարզվեց, որ Հայաստանում այնպիսի ծայրահեղ ժողովրդավարություն է, որ այսօր Փաշինյանի բոլոր իրական ընդդիմախոսների դեմ քրեական գործեր են հարուցված։ Եվ ինչ-որ տարօրինակ զուգադիպությամբ բոլոր այդ իրական ընդդիմախոսները հայ-ռուսական կապերի ամրապնդման կողմնակիցներ են…
Այն, որ Փաշինյանն արձակուրդի ընթացքում շատ է կարդում, լավ է։ Բայց խորհուրդ կտանք նրան չսահմանափակել մշակույթի մասին իր գիտելիքները բացառապես գրականությամբ։ Կարելի է, օրինակ, անդրադառնալ գեղանկարչությանը։ Այնտեղից նույնպես Փաշինյանը կարող է իր համար շատ ուսանելի բաներ քաղել։ Օրինակ, եթե մարդկային դրամայով տոգորված՝ ուշադիր ու զգայաբար զննի «Անառակ որդու վերադարձը» կտավը։
