Последние новости

ԾԱՆՐ Է ՔՊ-ԱԿԱՆԻ ԳԼԽԱՐԿԸ

Ընդդիմության առաջնորդների՝ Արցախի հայկականությունն ամեն գնով պահպանելու անհրաժեշտության մասին թեզերն, իհարկե, կարևոր են, սակայն չեն կարող իրագործելի լինել, քանի դեռ իշխանությունն այդ գծի կրողը չէ։ Իսկ իշխանությունն այդ մասին ոչ միայն չի խոսում, այլև ճիշտ հակառակը՝ պնդում է, թե Արցախն Ադրբեջանի կազմում երբեք չներառելու մասին մեր պնդումները կարող են վտանգավոր լինել։ Սա տգիտությո՞ւն է, թե՞ դիտավորություն։ Ինչպե՞ս կարող են իշխանական պատգամավորները հետևողականորեն և մեկը մեկից ավելի վտանգահարույց պնդումներ անել, եթե այդ մասին հրահանգավորում կամ պայմանավորվածություն չկա։

Նիկոլ Փաշինյանին մեղքն ու պատասխանատվությունն, այդպիսով, հավասարապես պետք է արտածել նաև նրա շրջապատի, նախևառաջ՝ ՔՊ խմբակցության պատգամավորների վրա, որոնք ոչ միայն նրան սթափության և առկա իրավիճակին առերեսվելու հորդոր չեն հղում, այլև հլու-հնազանդ կատարում են նրա ամենաանպատիվ հանձնարարականները։ Ցավոք, ընդդիմադիր պատգամավորների մի մասի ակտիվությունը ևս զգալի չէ, հաճախ նրանք պասիվ կամ կրավորական կեցվածք են ցուցաբերում, միգուցե անգամ երկակի խաղի մեջ են իշխանության հետ, այն դեպքում, երբ, իրենց իսկ պնդմամբ, խորհրդարանական հարթակը պետք է պայքարի հիմնական թատերաբեմը դառնար։

Որքան էլ դժվար է, ՔՊ-ական երեսփոխաններին պետք է շարունակաբար հասկացնել, որ այդ խմբակցությունում իրենց ներկայությունը նախևառաջ Փաշինյանին համազոր անհատականացված քաղաքական պատասխանատվություն է նշանակում։ ՔՊ-ական տասնյակ պատգամավորների անուններն անգամ իրենց կուսակից ընկերներին որևէ բան չեն ասում, նրանք աշխատում են չնկատվել, աչքի չընկնել, բայց օգտվում են պատգամավորին հասանելիք բոլոր բարիքներից։ Քաղաքական ընդդիմության դերն, ուրեմն, այդ պորտաբույծների անունները շարունակաբար հնչեցնելն է, նրանց հրապարակային պարսավանքի ենթարկելը, իրենց պատասխանատվության բեռի մասին հիշեցնելը։

Եթե արտահերթ ընտրություններից հետո Փաշինյանը լրագրողների և ժողովրդի հետ իր շփումն իսպառ բացառել է, ՔՊ-ական պատգամավորներն ստիպված են պարբերաբար առնչվել հանրային տարբեր խմբերի հետ։ Նրանք վստահաբար տեսնում ու հասկանում են, որ իրենց իշխանությունը չունի ո՛չ հանրային վստահություն, անգամ կես տարի առաջվա ցուցանիշներն այլևս չկան, ո՛չ էլ այլ երկրների հարգանքն է վայելում։ ՔՊ խմբակցության փոքրաթիվ խելամիտ անդամները նաև գիտակցում են, որ Հայաստանի ինքնիշխանությունն իրապես վտանգված է, և որքան իրենց ղեկավարը մնա պետության ղեկին, այնքան Հայաստանն ավելի կախյալ է դառնալու օտարներից, այդ թվում՝ թշնամիներից։ Եթե ընդդիմությունը հաջողեր իշխանափոխության գործընթաց նախաձեռնել և այլընտրանքային կառավարություն ձևավորել, փորձեր երկիշխանություն հաստատել, ՔՊ խմբակցության անդամների մեծագույն մասը վստահաբար կլքեր խորտակվող նավը։ Ի դեմս այդ փորձի՝ հանրությունն էլ կտեսներ, որ կարող է Փաշինյանից բացի՝ գործուն վարչապետ և կառավարության կազմ լինել։

Տարածաշրջանային գերլարված այս իրավիճակում, ՌԴ-ի շուրջ սեղմվող օղակի պայմաններում իրապես օրախնդիր է, որ Հայաստանը վերջապես ունենա նոր գլխավոր բանակցող և կառավարության նոր կազմ, որն օժտված կլինի ներքին և արտաքին բացարձակ լեգիտիմությամբ, կհարգվի Մոսկվայի և մյուս ուժային կենտրոնների կողմից։ Ռուսական և արևմտյան, էլ չասած՝ թուրքական և ադրբեջանական էլիտաները, մամուլը, փորձագիտական շրջանակները պարզապես արհամարհում կամ ծաղրում են Փաշինյանին, վկան՝ Լուկաշենկոյի վերջին անարգանքը Հայաստանի հասցեին, և պարզ է, որ մեր շահերը հաշվի չեն առնելու այնքան ժամանակ, քանի դեռ այլ մեկը մեր երկիրը չի ներկայացնում։

    ПОСЛЕДНИЕ ОТ АВТОРА

    • БЕССЛАВНАЯ ДИПЛОМАТИЯ И УНИЧТОЖЕННЫЙ СУВЕРЕНИТЕТ
      2022-02-28 10:26
      1843

      Кто сегодня помнит, что именно наобещал с приходом к власти Пашинян в сфере внешней политики и дипломатии в числе множества других  популистских обещаний социально-экономического характера? Выяснилось, в  Министерстве иностранных дел, так же, как и в других сферах, не только растеряны многолетние институциональные традиции, но и дипломатическая служба и межгосударственные контакты стали предметом насмешек. Все это более чем наглядно было продемонстрировано в течение всей 44-дневной войны и после ее окончания – по сей день. Тогда как именно в этот критический период необходима была неустанная внешнеполитическая работа.

    • К НАЦИОНАЛЬНОМУ ПРОБУЖДЕНИЮ – ЧЕРЕЗ ПАМЯТЬ И ЕРАБЛУР
      2022-02-24 13:26
      2117

      Провал правящим большинством проекта заявления, осуждающего «Шушинскую декларацию», - отнюдь не экстраординарный и вполне ожидаемый шаг. Куда более удивительным было бы обратное, поскольку не изменились ни Турция с Азербайджаном, ни наши власти. Армянская дипломатия, в том числе и парламентская, сегодня настолько беззубая и услужливая, что не может позволить себе даже обсудить, а уж тем более - осудить очевидно антиармянский документ. Только заслужившие звание национального героя Азербайджана деятели могут обосновать свой отказ так, как это несколько дней назад сделали члены правящей ГД на заседании комиссии НС по внешним связям.

    • КОНСЕНСУС ВОКРУГ КРУШЕНИЯ НАЦИОНАЛЬНЫХ ЧАЯНИЙ?
      2022-02-24 10:29
      2822

      Кто испытывает боль от потерь в войне? Власть, оппозиция, национальная элита или весь народ? Может, никто? Если бы мы ощущали общую боль утраты, вряд ли после такого тяжелого поражения проявили бы столь недопустимое национальное равнодушие и игнорировали  постоянные предупреждения и угрозы. Народ, осознающий потерю, не пошел бы за виновным в ней, не поверил бы более его лжи, сориентировался бы, наконец, что для него важнее: ненависть к предыдущим властям или любовь к государству и Родине.

    • СУДЕБНАЯ СИСТЕМА: НАШ ПОЗОР И НАША СОВЕСТЬ
      2022-02-22 10:57
      1388

      Системный государственный кризис в стране власти пытаются замаскировать фрагментарными решениями и реформами, приправив их завесой своей легитимности. Тезисы Пашиняна о собственной легитимности на самом деле, конечно же, надуманны и ничтожны, поскольку его решения - от кадровой политики до отраслевых реформ - не сопровождаются публичными обсуждениями.






    ПОСЛЕДНЕЕ ПО ТЕМЕ