Последние новости

ՀՈԳ ՉԷ՞, ԹԵ ԻՆՉ ՆԱ ԿԱՆԻ, ՄԻԱՅՆ ԹԵ ԲԱՆՏ ՉՆՍՏԵՑՆԻ

Վերջերս գնում էի տաքսիով, իսկ միացրած ռադիոյից հնչում էր հերթական, հանկարծակի հայտնաբերված անօրինական սեփականաշնորհման, հերթական աղմկալի մերկացման մասին։ Եվ հանկարծ մի տեսակ վշտացած մտածեցի. Աստված իմ, որքա՜ն է ձանձրացրել։

Եվ այստեղ հարցը բնավ իմ անձնական բարոյական ձևափոխումը չէ, որը թույլ չի տալիս ուրախանալ օրինականության հաղթանակի առթիվ։ Ամեն ինչ շատ ավելի բարդ է ու ծավալուն։ Շփոթմունքը վրա հասավ անսպասելիորեն և համակեց բոլորին։ Նույնիսկ «ճնշող մեծամասնությունը» հայտնվեց սրտնեղված վիճակում։ Չէ՞ որ այն, ինչը մատուցվում էր որպես համարձակ մերկացում կամ խելացի քաղաքագիտություն, ինչպես պարզվեց, ընդամենը գրագետ պիար է։ Այն, ինչը թարմ էր և սուր, ինչպես պարզվեց, պարզամիտ է, պրիմիտիվ ու մակերեսային։ Այն, ինչը համարվում էր էություն, ինչպես պարզվեց, դեկորացիա է

Մեր իշխանությունը գնալով ավելի է նմանվում հյուրի՝ հենց այն ապագայից, որի մասին այսօր այդքան շատ են խոսում. ապագա, որտեղ իշխում է արհեստական ինտելեկտը։ Միայն թե այդ ինտելեկտի մեջ ինչ-որ կայծկլտուն-ցինիկ գիտնական մոնտաժել է մեն-միակ ծալք, մեկ կոճակ։ Կոճակը կոչվում է «Պայքար կոռուպցիայի դեմ»։ Եվ ուրիշ ոչինչ, ավա՜ղ, չկա։ Այնինչ դեռ աշնանը, նախընտրական քարոզարշավի ժամանակ, մեզ բազմիցս հավաստիացրել են, թե բոլոր խոստումներն ու պարտավորությունները կատարված են, և կոռուպցիային վերջ է տրված հիմնավորապես ու անդառնալիորեն։ Արդեն ժամանակն է սթափվել, ինքդ քո համար բացահայտել, որ «Շուրջը կյանքն է», ինչպես ժամանակին պատկերել է նկարիչ Յարոշենկոն, որ կյանքում կան բազմաթիվ խնդիրներ և դրանք պետք է լուծել, այլ ոչ թե բանավիճել նախկին իշխանության հիմա արդեն ուրվականի հետ։ Մանավանդ որ ներկայիս իշխանությունն արդեն հնարավորություն է ստացել սեփական փորձով համոզվելու, որ եթե «իշխանություն» բառը ապրիորի դրվի բացասական ենթատեքստում, ապա բանավիճելն ախր շատ հեշտ կլինի։ Եվ ահավասիկ, նրանց համար շատ հեշտ է իմ՝ սովորական քաղաքացու գլուխը մտցնել, թե ցանկացած բացասական իրավիճակ ունի մեկ բացատրություն. կոռուպցիան կա՛մ հաղթահարված է, կա՛մ չկա։

Թեև քաղաքակիրթ մարդու տեսանկյունից միանգամայն ակնհայտ է, որ կան բաներ, որոնց մասին չի կարելի խոսել, չունենալով ամենաուղղակի, ամենածանրակշիռ, ամենաանժխտելի ապացույցներ։ Ասենք, ինչպես մենք արդեն հնարավորություն ունեցանք համոզվելու, մեր իշխանության համար դա կատակ չէ։ Կբզզան մի բանի վերևում ու կթռչեն դեպի մյուսը. բոլոր հիմնավորումներում այնպիսի՜ թեթևություն կա։ Դեռևս մի քանի ամիս առաջ նման մոտեցման և մեր պատմական փորձի պարագայում, երբ օրենքն ու կարգը սերտաճել են ստալին-հիտլերական նմուշի Օրդունգի հետ, կար միայն մեկ լուրջ մտավախություն. «հոգ չէ, թե ինչ նա կանի, միայն թե բանտ չնստեցնի», ինչպես կերգեր Վինի Թուխը։ Փա՜ռք Աստծո, թեթե պրծանք։ Պիար՝ ամեն առիթով ու ամենի հաշվին։ Եվ ուրիշ ոչինչ

Իսկ ուրիշ ոչինչ կարծես թե պետք էլ չէ։ Չէ՞ որ ոչ ոք պատրաստ չգտնվեց, որ խոսի մեր բազմաթիվ խնդիրների մասին լրջորեն ու պրոֆեսիոնալ կերպով։ Կոռուպցիայի արձանագրումից հետո ախր պետք է ինչ-որ բան անել։ Վերլուծել բնավ ոչ «ինչքան էլ թալանեք, ամբողջը չեք թալանի» մակարդակով։ Ունենալ ամենևին ոչ որսորդական կեցվածք հիշեցնող դիրքորոշում, իբր՝ բռնի՛ր դրան։ Իսկ շուրջը կյանքն է, և այսօրվա իրավիճակը չի կարելի, անհնար է ընդունել ինչպես մեկ տարի առաջ, «ուռա՜» և «դուխո՛վ» գոչյուններով։ Ոստիկաններին ծափահարություններով ողջունելու ժամանակն ավարտվել է։ Եկել է ժամանակը, որ հացթուխը կարկանդակ թխի, կոշկակարը կոշիկ կարի, ոստիկանները վնասազերծեն հանցագործներին, որ իրական չարիքն իրապես պատժվիԵվ որ հանցագործների ու ազնիվ քաղաքացիների իրավունքներըայ հիմա շունչ կառնեմ ու կհամարձակվեմդե այո, հավասար չլինեն։

Միայն թե ազնիվ չափահաս քաղաքացիների առումով, չհաշված իշխանությանն ու իր նմաններին, իրավիճակը երկրում, ինչպես պարզվում է, բարդ է։ Ընդհանրապես «թավշե հեղափոխության» արդյունք դարձավ մի չափազանց պարադոքսալ մշակութաբանական ֆենոմեն։ Բարոյականության միակ կրող դարձավ ոչ եկեղեցին, ոչ արվեստը, ոչ դպրոցը։ Բարոյականության միակ կրող դարձավ իշխանությունը։ Կմերժենք «հին աշխարհը», իսկ ինքներս մեզ կանվանենք Սպիտակ Լեռան Արքաներ։ Եվ յուրաքանչյուրին, ով ոտնձգություն կկատարի մեր կոչման դեմ, կանվանենք «սև»։ Եկեք մենք լինենք «ազատությունը», իսկ բոլոր նրանք, ովքեր մենք չեն, թող լինեն «հակահեղափոխություն»։ Ու կխարանե՛նք։

Եվ ախր ինչն է հիասքանչ ազատության ջատագովների մեջ. այն, որ դրանք ահավոր անազատ մարդիկ են, որոնք չեն հանդուրժում ոչ մի ժողովրդավարություն։ Մեր բոլոր զոմբիացված ճշմարտասերները ավելի շուտ իրար փոր կթափեն (հարակիրի նրանք չեն անի երբեք), քան կճանաչեն թեկուզ մեկ առաքինության ուրիշների իրավունքը։ Իսկ առկա իրողություններում ամենից վնասաբեր առաքինությունն է դարձել պրոֆեսիոնալիզմը։ Տրամաբանությունը պարզ է. եթե մարդն ինչ-որ բանի է հասել, ապա ոչ թե հմտությունների, գիտելիքների ու եռանդի շնորհիվ, այլ որովհետև նա գո՛ղ է։ Եվ ստացվում է, որ գրեթե ամբողջ երկիրն աշխատում է ոչ թե արդյունքի ուղղությամբ, այլ կոռուպցիոն ռիսկերի բացահայտման. դարձյալ նույն, միակ ծալքը։ Եթե մարդը ճանապարհ է կառուցում, նրան ստուգում ու հետևում են այնքան ժամանակ, մինչև որ նրա մոտ սաստիկ ցանկություն է առաջանում կիսատ թողնել գործն ու ամեն ինչ ուղարկել գրողի ծոցը։ Ի դեպ, մի առիթով վիճակվել է կարդալ, թե ինչպես են կառուցում բետոնե ճանապարհներն Ամերիկայում։ Շինարարության ավարտից հետո ֆրի-ուեյ են թողնում մեքենա, որի կապոտին ջրով լի տարա է ամրացված։ Եթե մեքենան սահուն չընթանա ինչպես յուղի վրայով ու ջուրը ցայտի, ապա ճանապարհը կքանդեն, և կապալառուն ստիպված կլինի ամբողջը նորից սարքել սեփական միջոցներով։ Ահա և ողջ ստուգումը։

Վե՛րջ տվեք անցյալի կոռուպցիայի պիարին, տղերք։ Պիարը միայն ընդգծում է, որ դուք չկարողացաք առաջարկել ապագայի ոչ մի այլ նախագիծ։ Ուրիշ ոչինչ, բացի ավերումից։ Իսկ ցանկացած հասարակության մեջ, քանի դեռ նա ողջ է, քանի դեռ գործում են ինքնապահպանման նրա բնազդները, դա վաղ թե ուշ սկսում է լարվածություն առաջացնել։ Հավանաբար ձեզ չի անհանգստացնում այն փաստը, որ ձեր զավակները, հասակ առնելով, կարող են հարցնել. «Հայրիկ, դա ինչ է, միակ մի՞տքն էր, որին դուք հանգեցիք։ Ինչ է, Հայաստանում ապրելն այդքան վա՞տ էր»։ Բայց ձեզ չի կարող չանհանգստացնել այն փաստը, որ ժողովուրդը, որին դուք այդքան սիրում եք վկայակոչել, դժվարըմբռնելի և ոչ հաստատուն կատեգորիա է, և նա գնալով ավելի հաճախ է սկսել կրկնել ժամանակին տարածված արտահայտությունը. «Ինչ լա՜վ էինք մենք վատ ապրում»։

Основная тема:
Теги:

    ПОСЛЕДНИЕ ОТ АВТОРА

    • КОГДА ПРОМЕДЛЕНИЕ ПОДОБНО СМЕРТИ
      2020-11-28 21:26
      818

      «Бессмертный полк»… Воспользоваться идеей «Бессмертного полка» и пройтись шествием  с фотографиями пропавших бойцов минувшей войны по всем посольствам и представленным в Ереване международным и иностранным институциям! Это нужно не мертвым – это надо живым, пока еще живым… Таким решением закончилась инициатива актера Гранта ТОХАТЯНА, сценариста и режиссера Мгера МКРТЧЯНА и продюсера Армена ГРИГОРЯНА, собравшая на площади перед кинотеатром «Москва» не только представителей творческой интеллигенции, но и просто ереванцев. 

    • СПАСТИ РЯДОВОГО РАЙАНА?
      2020-11-26 15:10
      1273

      В последние дни мы стали свидетелями двух открытых писем российской интеллигенции с призывом спасти культурные памятники Арцаха – одно было адресовано ЮНЕСКО, другое – президенту Российской Федерации Владимиру Путину. Судя по всему, в ближайшие дни появится еще одно обращение творческой публики к главе РФ – с просьбой оказать содействие в поисках пропавших без вести и возвращении военнопленных.

    • НОКС-МИНИСТРА УШЛИ? ЖИВО ЛИ ЕГО ДЕЛО?
      2020-11-24 14:48
      1414

      В уходящие два месяца неоднократно доводилось слышать о том, что 4 сменивших друг друга руководителя Службы национальной безопасности в течение 2 лет – первичный признак полной государственной импотенции. Вчера мы заполучили четвертого министра науки, образования и культуры – за тот же «отчетный период». И это не только еще одно свидетельство государственной импотенции. При определенном ракурсе это еще раз приравнивает образование и культуру к национальной безопасности.

    • ТА, КОТОРАЯ ДАРИЛА ЖИЗНЬ
      2020-11-24 11:05
      4192

      Есть люди, в уход которых трудно поверить не потому, что они молоды, а потому, что в них столько витальности, столько жизни! Но Рита Александровна САРГСЯН из жизни ушла…






    ПОСЛЕДНЕЕ ПО ТЕМЕ

    • ՀԱՐԿԱՎՈՐ Է ԳԻՏԱԿՑՄԱՆ ԿԱՊԻՏԱԼԱՑՈՒՄ
      2020-11-20 19:08
      82

      Նիկոլը մտավոր առումով չի աճել «կռուտիտ լինելու» մակարդակի Երրորդ նախագահի նույնիսկ ամենաթունդ հակառակորդները հոգու խորքում համոզված են, որ եթե Սերժ Սարգսյանը 2018-ի ապրիլին հրաժարական չտար, ապա Արցախն այսօր հայկական կլիներ։ Արցախը դատապարտված չէր, ինչպես որ փորձում է ներկայացնել Փաշինյանը, որի համար բանակցային գործընթացի էությունը հանգեց «կռուտիտ» փողոցային բառին՝ ժարգոնային արտաբերմամբ։

    • ԻՆՉՈՒ ԸՆԿԱՎ ՇՈՒՇԻՆ. ՎԼԱԴԻՄԻՐ ՊՈՒՏԻՆԻ ՊԱՏԱՍԽԱՆԸ
      2020-11-18 22:28
      82

      Վլադիմիր Պուտինի հարցազրույցին կանդրադառնանք բազմիցս։ Եվ դա հասկանալի է. եթե Ռուսաստանի նախագահը բավական մեծ հարցազրույց է տալիս՝ նվիրված բացառապես մեկ խնդրի, Լեռնային Ղարաբաղին, դա ինքնին շատ բանի մասին է վկայում։ Բայց Պուտինի բոլոր մեսիջները չենք լցնի մեկ կույտի մեջ, առայժմ խոսենք մի քանիսի մասին։

    • ԻՇԽԱՆՈՒԹՅԱՆ ՀՈԳԵՎԱՐՔ
      2020-11-17 19:14
      135

      Դե, ահա արդեն նաև նախագահը՝ պաղպաղակի մեծ սիրահարն ու արքայազն Չարլզի ընկերը, միացավ վարչապետի հրաժարականի պահանջին։ Ինչպես կատակեց սոցիալական ցանցերի օգտատերերից մեկը, եթե արդեն նույնիսկ Անգլիա՜ն է... Իսկ գուցեև չկատակեց, գուցե դա այդպես է, որ կա: Քանզի բոլոր համարժեքներին, նույնիսկ Անգլիայում, արդեն հասկանալի է, թե ինչի կարող է հասցնել մարդ-աղետը. Բայց հենց նույն Անգլիայի համար՝ մեկ բան է, երբ աղետը վերաբերում է փոքրիկ Արցախին, և այլ բան է, երբ մի անհամարժեք առաջնորդի «շնորհիվ» աղետը կարող է ընդունել տարածաշրջանային բնույթ, իսկ գուցեև դուրս գալ տարածաշրջանի սահմաններից…

    • «ՄԵՆՔ ՆՈՐ ՊԱՏԵՐԱԶՄԻ ԿՈՉ ՉԵՆՔ ԱՆՈՒՄ»
      2020-11-14 08:43
      66

      Միավորված 17 քաղաքական կուսակցությունների կազմակերպած բողոքի ցույցերը, որոնք հաջորդեցին Հայաստանի համար ողբերգական եռակողմ պայմանագրի հրապարակմանը, ինչը վերջ դրեց Արցախում ընթացող պատերազմին, շարունակում են բազմաթիվ հարցեր առաջացնել, հատկապես Հայաստանից դուրս։ «Իսկ ի՞նչ են նրանք ուզում. շարունակե՞լ պատերազմը։ Եվ ո՞ւմ դեմ են, ըստ էության, պատրաստվում պատերազմել. ռուս խաղաղապահների՞...»։ Իրավիճակը մեկնաբանում է ՀՅԴ Գերագույն մարմնի անդամ Լիլիթ ԳԱԼՍՏՅԱՆԸ։